Wedstrijdverslagen

Verslag Dames 2 HCV’90 – Zaanstreek

Met de nipte overwinning uit tegen Zaanstreek nog in gedachten, stond deze zaterdag de thuiswedstrijd tegen Zaanstreek op het programma. Zaanstreek was met nagenoeg hetzelfde team naar Beverwijk afgereisd. HCV daarentegen miste door allerlei plezierige en minder plezierige ongemakken een aantal vaste spelers. Deze plekken werden zoals wel vaker dit seizoen opgevuld door jeugdspelers die onder leiding van hun coaches zich ook nu weer zeer verdienstelijk staande hielden. Een andere vaste waarde nl. de scheidsrechter (Paul) was eveneens geveld door een lichamelijk ongemak (we wensen hem vanaf deze plek beterschap), maar gelukkig was daar Mathieu die de \wedstrijd wel wilde leiden (dank hiervoor). Dan nu de wedstrijd het was zeker in het begin wat onwennig omdat het team weer in een andere samenstelling speelde. Zoals we gewend zijn ging HCV in de hoogste versnelling van start wat in de aanval zeker een aantal mooie doelpunten opleverde, maar verdedigend was het in een aantal gevallen niet goed georganiseerd, waardoor Zaanstreek zeker in het begin goed bij kon blijven. Naarmate de eerste helft vorderde kwam HCV beter in het spel en werd het tempo in de aanval met de jeugd in de ploeg nog wat opgevoerd, en met een beter georganiseerde verdediging was de verdiende ruststand dan ook

13-9. Na rust probeerde Zaanstreek met wat fysieker spel meer grip op de snelle aanvallen van HCV te krijgen, maar HCV bleef het tempo hoog houden en zeker aanvallend de kansen goed benutten. Toch werd het allemaal wat slordiger maar Zaanstreek was aanvallend niet in staat om de voorsprong van HCV te verkleinen. HCV bleef snel handbal spelen wat Zaanstreek verdedigend regelmatig in de problemen bracht waardoor het allemaat wat rommelig werd. In het laatste gedeelte van de wedstrijd ging het gas er bij HCV weer even op en met een paar mooie snelle acties kwam de verdiende 24-17 overwinning niet meer in gevaar. Door deze overwinning word het slot van de competitie nog spannend want er zijn nog 5 ploegen waaronder HCV die nog kans maken om kampioen te worden.

Johan

Spartanen DS2 – HCV’90 DS2

Lekker weer een potje handballen op zondag! Wel met een tikkie gehavend team, maar dat laat ons zeker niet uit het veld slaan.

Kayleigh de bikkel dacht in de wedstrijd tegen de Blinkert ook met slappe armpjes wel te kunnen blokken, maar helaas bleek dat achteraf toch niet helemaal goed te gaan. Zij heeft een gebroken ellenboog opgelopen of nouja misschien niet gebroken, maar er is iets niet helemaal goed gegaan waardoor zij nu noodgedwongen aan de kant zit! Zij zit ons al twee weken heel hard aan te moedigen en daar zijn wij natuurlijk erg blij mee! Op naar een snel herstel Kayl, we missen je nu al en hopen je snel weer op het veldje te hebben.

Helaas is ook Wendy nog niet van de partij, maar hopelijk zit daar eindelijk een beetje schot in en weet zij snel wat er aan de hand is en wanneer ze weer lekker kan handballen met ons! Sterkte Wen en ook jou zien we natuurlijk heel graag zo snel mogelijk weer terug voor je lekkere zuivere balletjes links hoog!

Dan denk je we zijn er wel, maar we hebben nog een extra verzorgster op de bank tegenwoordig! Dit is gelukkig geen blessure of mankement maar een zwangerschap! Onze felle Kara is namelijk zwanger en is daarom gestopt zich te melden in het veld. Wel zit zij lekker op de bank om ons te helpen. Heel erg fijn en geniet van de aankomende tijd!
Ik merk dat het eerste halve a4’tje vol wordt getikt met leden van ons heerlijke team die niet meer/of even niet meer op het veld staan helaas

Stephanie, vorig jaar natuurlijk al gestopt maar heeft zich opgeworpen als fanatieke coach, is er iedere week gewoon bij ondanks haar blessure! Overigens is dat de reden van het stoppen en is het nog steeds niet helemaal goed! Gelukkig is het gips er inmiddels wel af, maar wij hopen natuurlijk dat ons coachie snel weer helemaal op de been is zonder pijn en weer lekker zelf kan rijden naar wedstrijdjes Wel heel fijn dat je er iedere week gewoon bij bent topper!
Last but not least missen wij Lenny natuurlijk erg, maar die staat nu echt op het punt om weer mama te worden! Len heel veel succes en tot snel met een nieuwe lieve kleine supporter!

Oke dan nu echt de wedstrijd van vandaag. Lekker op zondag handballen om 12.00 uur in Wognum. Door bovenstaande hadden we vandaag wel een klein personeel probleempje, want waar Rene een tijdje geleden aangaf dat de jeugd de toekomst heeft, kon deze jeugd helaas vandaag niet met ons mee doen, omdat iedereen tegelijk speelde en natuurlijk allemaal lekker de punten mee naar huis wilden nemen. (bij het schrijven van dit verslag weten we dat dat goed gelukt is vandaag) De vereniging is gelukkig een voorbeeld voor vele verenigingen en iedereen helpt elkaar waar het bij machte is. Dus ook nu stond de jeugd toch weer op en bood zich aan om met ons mee te gaan ipv haar eigen team, zodat wij met 1 wissel richting Wognum gingen om 10.30 uur.

Een iets andere wedstrijd dan vorige week, want wat waren we toen gebrand en wat was het een heerlijk potje handbal. Alles lukte vorige week en zo anders was dit deze week. We waren gewaarschuwd want op zondagochtend hebben sommige onder ons het toch net even zwaarder dan op zaterdagavond. Kim had voor deze wedstrijd ook weer lekker 1,5 uur gereisd en ging op tijd weg om alvast een wedstrijdje voor ons te spelen. Na een uurtje is ze namelijk goed warm en maakt het haar niet uit wie er op doel staat; ze scoort sowieso! Maar nu even serieus, zoals gezegd een hele andere wedstrijd en dat bleek ook wel. Het spel was slordig en er werd bijna een beetje onoplettend gespeeld. Echter waren er gelukkig ook een heleboel mooie snelle acties waardoor de overwinning nooit in gevaar kwam. De gehele wedstrijd stond er een voorsprong op het scorebord. Af en toe vertrouwde acties voorbij zien komen, zo werd Danielle lekker vrij gespeeld op de hoek. Ze had een paar pogingen nodig, maar als Daan op stoom is maakt het haar niet meer uit. Ze scoort zowel op links als rechts. Elise is weer lekker helemaal terug en heeft dinsdag hard getraind. Dat was te zien. Ze is niet bang en ging er helemaal voor. Lekker met een ellendige stuit op doel schieten, die zijn namelijk niet te stoppen, en zo maakte ze lekker een paar goaltjes hoor. Sanne stond heerlijk op de cirkel, heeft wat krassen op haar rug overgehouden aan het harde werken op de cirkel, maar dat maakt haar niks uit hoor. Ze blijft werken en dat resulteert dan gelukkig ook in een paar doelpunten.

Robin en Bo kun je altijd de bal gewoon geven, ga maar rennen een actie maken en je kunt er bijna geld op inzetten dat het een doelpunt wordt. Beide meiden hebben het vaak te verduren, maar zijn niet gek te krijgen, niet te stoppen en scoren er lustig op los. In totaal 30 goals maken is prima meiden! We kregen er ook 18 tegen, hier hebben we misschien onze keepster Daphne soms niet genoeg geholpen. Daphne stond lekker in haar oranje trui op doel en schrikt zo iedereen af. Ze krijgt er ook vleugels van, want ze hield er weer heel veel uit vandaag! Zo fijn als er een keepster staat die toch voor iedere bal gaat en daardoor soms hele zuiver geschoten ballen toch lekker niet uit het net hoeft te vissen. Super Daphne, heel fijn dat je er vandaag weer in het oranje stond. De volgende keer mag je weer een keertje in het blauw!

Rest mij nog te zeggen dat ik het zo fijn vind om bij HCV’90 te spelen. Iedereen heeft iets voor elkaar over en in dit team is dat gevoel zeker 100%. Fijn dat iedereen er voor elkaar is en elkaar zo goed mogelijk op een positieve manier helpt! Laten we dit voortzetten als vereniging en met elkaar iedere week weer het veld op gaan om die punten mee te nemen of in huis te houden!

Tot volgende week!

Verslag dames A DTS 1 – HCV’90 1

Met goede instructies van de beide coaches mocht mocht ik vandaag de dames A coachen. Na het welbekende praatje was de afspraak van de eerste helft vanaf het begin met veel snelheid te spelen en zo binnen een kwartier de 10 op het scorebord te hebben. De start was veelbelovend, want na een minuut of 8 was de stand 0-6. zoals afgesproken was het tempo aanvallend hoog en werd er met goede druk gespeeld. Verdedigend zat het goed dicht en pas na 10 minuten liet HCV het eerste gaatje vallen waardoor DTS tot scoren kon komen. Even leek het er op dat DTS het ons nog moeilijk ging maken want ze kwamen terug tot 4-8.H ierna nam HCV het heft weer in handen en liep de voorsprong met gevarieerd en snel (soms iets te snel waardoor het wat slordig werd) spel in de aanval al weer snel op naar 10 punten tot 5-15 verdedigend bleven we redelijk attent maar omdat HCV soms iets te graag wilde aanvallen werd er niet meer compact verdedigd wat DTS de mogelijkheid gaf om tegen te scoren. De ruststand was met 6-18 een goede afspiegeling van de kracht verhoudingen in het veld. De eerste 10 minuten van de tweede helft was er weer veel beweging in de aanval en de verdediging sloot goed. Bij 8-23 nam HCV wat gas terug en werden er in de aanval wat nieuwe en oude looppatronen geoefend waarbij sommige uitmondden in mooie doelpunten. Verdedigend was HCV bij vlagen wat te passief waardoor DTS zo nu en dan toch nog kon scoren.
De laatste 5 minuten ging het tempo nog even omhoog en dat resulteerde in een verdiende overwinning van 15 – 38 en de complimenten van de tegenpartij en de scheidsrechter over het vertoonde spel.

Als HCV op snelheid blijft spelen en de dan gecreëerde kansen ook weet te benutten zal ook de 40 doelpunten grens wel snel gehaald worden

Johan

Verslag dames 2 HCV90 – De Valken 2

Zaterdagavond kwart over 8 kijk ik naar de dames die op het punt staan de wedstrijd tegen de Valken te beginnen. De gedrevenheid om deze wedstrijd tot een goed einde te brengen is duidelijk zichtbaar op de gezichten. Van af het eerste fluitsignaal van de neutrale gast scheidsrechter nemen de dames van HCV de wedstrijd in handen en geven die ook niet meer weg. Met snelle aanvallen en evenzovele goede scores word De Valken snel onder druk gezet en krijgen geen kans om een goed antwoord te vinden op het gevarieerde spel van HCV. Verdedigend krijgt De Valken geen kans om dicht bij het doel te komen en de bal naar de cirkel te spelen. De verbetenheid en de wil om te winnen zie je bijna in iedere actie van HCV. De Valken probeert met afstand schoten iets terug te doen, maar HCV blijft goed en snel handbal spelen met snelle acties en goed opgezette aanvallen die vaak tot een mooi doelpunt leiden. Kortom een eerste helft die het kijken zeker waard was . in de rust heeft HCV dan ook een verdiende voorsprong.

Na rust dringt De valken nog wel even aan, maar HCV heeft nog steeds het beste van het spel en met een aantal snelle breaks o.a. van de meespelende jeugdspelers word De valken weer snel op een grote achterstand gezet. Verdedigend is het niet altijd even mooi maar als je wat compacter verdedigd en alleen uitstapt op de 2 gevaarlijke opbouwers word het wat rustiger in de verdediging en kun je nog sneller omschakelen naar de aanval. HCV blijft in de aanval snel en gedreven spelen wat resulteert in een mooie overwinning die laat zien dat je niet alleen fysiek maar ook handballend mooie wedstrijden kunt spelen en die ook nog kan winnen. De eindstand 34 – 22 is daarmee alleszeggend.

Het was een mooie handbalavond met alweer een gezellige 3e helft.

Johan

Wedstrijdverslag HCV ’90 HS1 – Geel Zwart | Zaterdag 23 maart 2019

In een inmiddels kolkende Kinheimhal waar het bal der kampioenen plaatsvond moesten de heren van HCV nog een laatste goede prestatie neerzetten om het felbegeerde twaalfde kampioenschap binnen te halen. Met de vorige wedstrijd tegen Geel Zwart nog in gedachten waarin wij met een nipte maar welverdiende overwinning huiswaarts keerden, was het vandaag zaak om vanaf het begin scherp in de dekking te zijn en aanvallende de rust te bewaren en de geboden kansen goed af te ronden. Het vele toegestroomde publiek ging er nog maar eens voor zitten en zag HCV vanaf het eerste fluitsignaal scherp en op het randje verdedigen, iets waar Geel Zwart zo wisten wij inmiddels veel moeite mee had. Ook aanvallend kwamen we sterk uit de startblokken en wist Geel Zwart zich geen raad met onze beweeglijke spelers die keer op keer in een goede scoringspositie kwamen en die kansen ook wisten te benutten. Daar waar Geel Zwart zeker in het begin het gemis aan creativiteit in de aanval met onbesuisde acties toch tot scoren probeerden te komen, wat keer op keer niet lukte omdat we verdedigend toch wel een van onze beste wedstrijden speelden.

Het was dan ook jammer dat een overtreding van Antoine na een onbesuisde actie van een speler van Geel Zwart bestraft werd met een directe rode kaart. HCV was door deze kaart enigszins van slag en stond zelfs een minuut later nog maar met 3 spelers in het veld. Geel Zwart kon hier echter niet van profiteren en ons het scoren beletten. Het spel werd er van beide kanten niet aantrekkelijker op maar HCV wist zich gesteund door het publiek en de ijzersterke verdediging goed staande te houden en de score langzaam uit te breiden naar een zeer verdiende 12-2 ruststand. Na rust wist HCV het goede spel vast te houden en bleef Geel Zwart met alle middelen zoeken naar een beter resultaat. Na een kwartier in de tweede helft met slechts 1 doelpunt was het echter ook voor Geel Zwart duidelijk dat ze de wedstrijd niet gingen winnen en het kampioenschap voor HCV een feit was. De wedstrijd had een rommelig einde waarin Geel Zwart zich een niet heel goede verliezer toonde, maar de zeer verdiende overwinning en het kampioenschap zeker niet minder gevierd werd.

Of dit twaalfde kampioenschap het laatste is in een voor de handbalwereld unieke reeks zal in de nabije toekomst blijken. We bedanken alle spelers die vanaf het begin 12 jaar geleden tot deze laatste wedstrijd hebben meegewerkt om deze reeks te volmaken en het plezier dat we altijd hebben gehad voor maar zeker na al die wedstrijden. We bedanken natuurlijk ook het publiek dat ons altijd heeft gesteund, en hulde voor de Familie Berg voor hun medewerking en inzet om al deze kampioenschappen mogelijk te maken.

We willen natuurlijk ook Dames 1 en Dames 3 van harte feliciteren met hun behaalde kampioenschap. Laten wij als oudgedienden het mooie voorbeeld zijn voor de jeugd die heeft kunnen zien wat je met hard werken en plezier nog allemaal kunt bereiken in de mooie sport die handbal heet.

Groet, Johan

Wedstrijdverslag HCV ’90 HS1 – CSV | Zaterdag 16 maart 2019

De op een na laatste wedstrijd van dit seizoen tegen een altijd verrassend CSV werd zeker niet de walk over die we in gedachten hadden. Toch zijn we geen moment in gevaar geweest, omdat behalve een goed op dreef zijnde opbouwer van CSV de ploeg verder niet veel schotkracht en creativiteit naar de sporthal had meegebracht. Verdedigend was het bij ons bij vlagen nogal slordig en naarmate de wedstrijd vorderde had Bert het soms drukker met het aansturen van zijn verdediging dan met het stoppen van de ballen die op zijn doel kwamen. Onder aanvoering van Schaaf en Toine met een paar mooie assists en scores werd ook vandaag al snel duidelijk dat de 2 punten in eigen huis zouden blijven.

CSV had al snel in de gaten dat onze aanval vandaag ons sterkste wapen was zeker nadat we als snel een voorsprong van 5 doelpunten namen. Scorend zat het dus wel goed maar het duurde tot in de tweede helft voordat we echt afstand konden nemen. We kregen niet echt grip op de sterkste speler van CSV en dat maakte dat we vandaag toch meer doelpunten tegen kregen dan we in het begin van de wedstrijd voorzien hadden. Ook vandaag wisten wij echter met mooie aanvallen en goede afrondingen het doel van CSV makkelijk te vinden en de uitslag naar goede verdiende overwinning te tillen.

De einduitslag was met 30-23 aanvallend zeker voldoende maar verdedigend zullen we volgende week in de kampioenswedstrijd tegen de nummer 2 een betere prestatie moeten neerzetten.

Groet, Johan